De pseudo-eindheffing - wat betekent dit voor werkgevers?
De pseudo-eindheffing - wat betekent dit voor werkgevers?
Vanaf 1 januari 2027 krijgen werkgevers te maken met een nieuwe fiscale maatregel: de pseudo-eindheffing voor fossiele personenauto’s. Werkgevers die vanaf dat moment een personenauto met brandstofmotor ter beschikking stellen aan een werknemer voor privégebruik of woon-werkverkeer, betalen een extra belasting van 12% van de cataloguswaarde per jaar.
Voor organisaties met een zakelijk wagenpark kan dit flinke financiële gevolgen hebben. Het is daarom verstandig om snel te kijken naar de samenstelling van het wagenpark en toekomstige keuzes.
Wat is de pseudo-eindheffing?
De pseudo-eindheffing is een extra belasting voor werkgevers die een personenauto met CO₂-uitstoot ter beschikking stellen aan werknemers die deze auto ook privé of voor woon-werkverkeer gebruiken.
De maatregel gaat in op 1 januari 2027 en is bedoeld om werkgevers te stimuleren om sneller over te stappen op emissievrije zakelijke mobiliteit.
De heffing bedraagt 12% van de cataloguswaarde van de auto per jaar en komt voor rekening van de werkgever. Dit staat los van de reguliere bijtelling die een werknemer eventueel betaalt.
Een eenvoudige rekensom laat zien wat dit betekent. Bij een fossiele leaseauto met een cataloguswaarde van € 40.000 bedraagt de pseudo-eindheffing € 4.800 per jaar. Dat komt neer op € 400 per maand aan extra kosten voor de werkgever
Voor welke auto's geldt de pseudo-eindheffing?
De pseudo-eindheffing geldt voor personenauto's met een CO₂-uitstoot hoger dan 0 gram per kilometer die door de werkgever ter beschikking worden gesteld en ook voor privédoeleinden of woon-werkverkeer worden gebruikt.
Dat laatste is belangrijk. Voor de pseudo-eindheffing wordt woon-werkverkeer als privégebruik gezien. De regeling werkt daarmee anders dan de reguliere bijtelling.
Wordt een auto uitsluitend zakelijk gebruikt en niet voor woon-werkverkeer of andere privéritten? Dan geldt de pseudo-eindheffing niet. Het is daarom belangrijk om niet alleen naar het type auto te kijken, maar ook naar de manier waarop de auto wordt gebruikt.
Hoe werkt de overgangsregeling?
Voor werkgevers die toch nog gebruik willen maken van brandstofauto’s is het overgangsrecht belangrijk. Voor fossiele personenauto's die al vóór 1 januari 2027 door dezelfde werkgever ter beschikking zijn gesteld, geldt een overgangsperiode. Hierdoor is de pseudo-eindheffing niet direct vanaf 2027 verschuldigd, maar pas vanaf 1 januari 2031.
Dat maakt 2026 een belangrijk jaar voor wagenparkbeheerders en werkgevers. Leasecontracten die je nu afsluit en auto's die nog vóór 2027 ter beschikking worden gesteld, kunnen onder het overgangsrecht vallen. Dan moet de auto dus wel snel geleverd kunnen worden, uiterlijk eind december 2026.
Wat betekent dit voor de kosten van je wagenpark?
De pseudo-eindheffing kan fossiele zakelijke auto's vanaf 2027 aanzienlijk duurder maken. Zeker bij een groter wagenpark kunnen de extra kosten snel oplopen.
Stel dat een organisatie tien fossiele personenauto's met een gemiddelde cataloguswaarde van € 40.000 na 1 januari 2027 ter beschikking stelt. Bij een heffing van 12% betekent dit € 48.000 aan extra werkgeverslasten per jaar.
De keuze tussen fossiel en elektrisch wordt daarmee niet alleen een duurzaamheidsvraagstuk, maar nadrukkelijk ook een financieel vraagstuk.
Nog niet overstappen op elektrisch? Benut de overgangsregeling
Wil je als werkgever nog niet volledig overstappen op elektrische auto's? Dan is 2026 een belangrijk jaar. Fossiele personenauto's die vóór 1 januari 2027 ter beschikking worden gesteld, vallen onder de overgangsregeling. Hierdoor betaal je niet direct vanaf 2027 de extra pseudo-eindheffing van 12% en heb je nog vier jaar de tijd om de overstap te realiseren.
